seni düşünürüm
anamın kokusu gelir burnuma
dünya güzeli anamın

binmişsin atlıkarıncasına içimdeki bayramın
fırdönersin eteklerinle saçların uçuşur
bir yitirip bir bulurum al al olmuş yüzünü

sebebi ne
seni bir bıçak yarası gibi hatırlamamın
sen böyle uzakken senin sesini duyup
yerimden fırlamamın sebebi ne?

diz çöküp bakarım ellerine
ellerine dokunmak isterim
dokunamam
arkasından camın
ben bir şaşkın seyircisiyim gülüm
alaca karanlığımda oynadığım dramın

Nazım Hikmet – Seni Düşünürüm

şimdi bursada ipek çeken kızlar
bir karasevda halinde söylemektedir:
görmeğe alıştığımız nice yazlar
kimleri alıp götürdüler ama kimleri
karanfil bıyıklı genç teğmenleri
ak saçlı profesörleri, öğrencileri
adları şuramıza işlemektedir
ah dayanmaz dayanmaz bakmaya gözler
bir karasevda halinde söylemektedir
şimdi bursada ipek çeken kızlar

şimdi erzurumda çift sürenlerin
geçit vermez kaşlarının altında
derindir, ıssızdır, korkunçtur gözleri
sabanın demiri girdikçe toprağa
hınçlarını gömmektedir içine yerin.
çünkü millet hayınları ankaralarda
çünkü izmirlerde, çünkü istanbullarda
çünkü başka yerlerinde memleketin
kanına girdiler masum gençlerin
işte onun için karanlıktır gözleri
şimdi erzurumda çift sürenlerin.

şimdi saat sekizdir başlar gecemiz
gündüzü kısalttılar geceyi uzattılar
şimdi acının ve hüznün göklerinde
umudun yıldızı sarı yıldız mavi yıldız
uykumuzun bir ucunda bombalar
bir ucunda hürriyet inancı sabaha kadar
ingiliz usulü piyade tüfekleriyle
insanca yaşamanın onuru arasında
milletcek bir gidip bir geliyoruz
şimdi saat sekizdir başlar gecemiz

şimdi ay doğar bulutlar arasından
kavat derebeyleri yüreksiz bolu beyleri
hırsızlar, yüzde oncular, kumar erleri
cebren ve hile ile haklarımızı alan
zulmü ve alçaklığı yöneten murdar üçken
biliyor musunuz bir orman gelişiyor şimdi
türküleri duyuyor musunuz nice derin
yakılmış çoban ateşleriyle dağlarda
karanlığı tutuşturup bir köşesinden
geceyi gündüze çevirenlerin

biz şimdi alçak sesle konuşuyoruz ya
sessizce birleşip sessizce ayrılıyoruz ya
anamız çay demliyor ya güzel günlere
sevgilimizse çiçekler koyuyor ya bardağa
sabahları işimize gidiyoruz ya sessiz sedasız
bu, böyle gidecek demek değil bu işler
biz şimdi yan yana geliyoruz ve çoğalıyoruz
ama bir ağızdan tutturduğumuz gün hürlüğün havasını
işte o gün sizi tanrılar bile kurtaramaz.

Cemal Süreya – 555k

Kulak verin sözlerime iyice,
Herkes öldürebilir sevdiğini
Kimi bir bakışıyla yapar bunu,
Kimi dalkavukça sözlerle,
Korkaklar öpücük ile öldürür,
Yürekliler kılıç darbeleriyle!

Kimi gençken öldürür sevdiğini
Kimileri yaşlı iken öldürür;
Şehvetli ellerle öldürür kimi
Kimi altından ellerle öldürür;
Merhametli kişi bıçak kullanır
Çünkü bıçakla ölen çabuk soğur.

Kimi aşk kısadır, kimi uzundur,
Kimi satar kimi de satın alır;
Kimi gözyaşı döker öldürürken,
Kimi kılı kıpırdamadan öldürür;
Herkes öldürebilir sevdiğini
Ama herkes öldürdü diye ölmez.

Oscar Wilde

sevmiş miydim seni
alışkanlık mı yoksa
başlayan her şey biter
anlarız nasıl olsa

sevmiş miydim seni
git de sor sonsuzluğa
başlayan her yeni gün
ve her gece
daima

soru sorma bana sorma n’olur
soru sorma sevgileri sun
bugün olmazsa yarın olur
olur mu hiç bekliyorsun

soru sorma bana sorma n’olur
soru sorma yanımda bulun
bugün yarın öbür gün daima
yanımda kal anlıyor musun

görmüş müydüm seni
herşey bir düş mü yoksa
her gece aynı rüya
ne çıkar öyle olsa

hatırlatır seni
bir yaprak kıpırdasa
rüzgar esse yağmur yağsa
dün başka yarın başka

soru sorma bana sorma n’olur
sorular duvar olur
geçemeyiz geceden öteye
sabahlar rüyada kalır

soru sorma bana sorma n’olur
sorular uçurumdur
geçemeyiz sevgiden öteye
sevgi çağırır durur

İlhan İrem – Daima

mağusa limanı limandır liman
beni öldürende yoktur din iman
iskeleden çıktım yan basa basa
magusa’ya vardım kan kusa kusa
magusa limanından aldılar beni
üç mil uzağına attılar beni

uyan ali’m uyan uyanmaz oldu
yedi bıçak yarasına dayanmaz oldu

Abdal

“…önce dişlerimiz döküldü
sonra saçlarımız
ardından birer birer arkadaşlarımız
şu canım dünyanın orta yerinde
bir başına yapayalnız
kırılmış kolumuz kanadımız
tatlı canımızdan usanmışız…”

akşam olur mektuplar hasretlik söyler
zagrep radyosunda lili marlen türküsü
siperden sipere ateş tokuşturanlar
karanlıkta dem tutan ishak kuşu

“…bu civarlarda benim bir cennet mekanım olacak
aslan sıfatlı coni, hisar boylu silahşör
arkasında mısır, el kahire
ehramlar cana can katan nil
cüzzamlı dilenci trahomlu insane
sağında mavi gözlü dilber akdeniz
solunda çöl
ve balta girmemiş orman…”

biz insanlar yemin ettik imanımız var
hürriyet için hürriyet aşkına
savulacak dönem
savulacak düşman
dehrin cefasını cektik
sefasını süreceğiz…

“…biz dünyalılar yemin içtik imanımız var
hürriyet için hürriyet aşkına
savulacak dönem
savulacak düşman
dehrin cefasını cektik
sefasını süreceğiz…

biz sudanlılar kıbleye karşı namaza duranlar
aragon’dan bıçak gibi çekilmiş yedi misra
sidney’den bir muhalif ruzgar…”

akşam olur mektuplar hasretlik söyler
zagrep radyosunda lili marlen türküsü
dost ağlar karanfilim
dost ağar karanfilim
marş söylemeden ölmek bize yakışmaz

“…akşam olur mektuplar hasretlik söyler
zagrep radyosunda lili marlen türküsü
dost ağlar karanfilim
dost ağlar karanfilim
marş söylemeden ölmek bize yakışmaz

ve biz gene yıldızlara bakarız
ve yine yıldızlar bize bakar

duadır güneş bath olasın civan oğlum
hürriyet için dipçik tutan el dert görmesin…”

Attila İlhan – Lili Marlen Türküsü

Ahmet Kaya

Farid Farjad – Taghtam Deh

bir sevda çekerdi kalbim sessiz tek başına
varamaz dokunamazdı elim umutsuz yarasına
biliyorum kavuşmak imkansız anlıyorum yaşamalıyım sensiz
tek başına tek başına..

her gece hayalimde düşümde her kadehin bitişinde
bir buruk bir gariptir içim aklımdan her geçişinde
biliyorum kavuşmak imkansız anlıyorum yaşamalıyım sensiz
tek başına tek başına…

Fikret Kızılok – Tek Başına

Alternatif olarak Feridun Düzağaç’tan da dinlemek gerek.

Geldiğimizde otlar yemyeşildi
Ve kuzeydeydi güneş
Kömür deposu boşaldı işte
Mamak’a sonbahar geldi

Güneş altında tutsaklar
Geçen sonbahara bakıyorlar
Şirin mi şirin gecekondu evleri
Samsun asfaltında otomobiller
Ne güzeldir yollarda olmak şimdi

Kemal Burkay – Sonbahardan Çizgiler

Derya Köroğlu & Fırat Tanış

Yeni Türkü

Yeni Türkü (Zerrin Atakan-1979 versiyonu) – Tabi ki yasaklanmıştır

dibi biliyorum,diyor.
en kalın köklerimle onu yokluyorum,
siz bundan korkarsınız.ben korkmuyorum;daha önce dibe vurdum..

bende duyduğun deniz mi,
onun memnuniyetsizliği mi?
yoksa hiçbirşeyin sesi değil mi,sadece senin deliliğin mi?

aşk gölgedir.yalanlar söyler ve arkasından ağlarsın.
içinden çıkan iltahaba bak,
işte bu yüzden o bir kısrak gibi uzaklaşıp gitti..

ve bu yüzden ben bütün gece dört nala koşacağım,duraksamadan,
başın bir taşa ve yastığın çimenlere dönüşene kadar..
yankılanıyor,yankılanıyor…

yoksa sana zehirlerin sesini mi getirmeliyim?
şimdi yağmur var,bu büyük sessizlik
ve işte bu da onun meyvası,açık beyaz,arsenik gibi..

gün batımlarının zulmüyle acı çektim,
köklerime kadar kavruldum,
kırmızı dallarım yandı ve tellerin eli olarak kaldı.

şimdi sinekler gibi uçuşan parçacıklara ayrılmış durumdayım.
böyle bir şiddetin rüzgarı,
hiç bir kalıntıyı hoş görmeyecek:feryat etmeliyim..

ay da merhametsiz:beni sürükledi,
acımasızca,boş yere.
onun parlaklığı beni incitir.belki ben onu yakaladım.

gitmesine izin vericem,gitmesine izin vericem..
tükenmiş ve boğuk,radikal bir ameliyat sonrası gibi
kötü rüyaların bana nasıl sahip oluyor ve beni donatıyor.

bir ağıt yerleşti içime,
geceleri kanatlanıyor.
kıvrımlarıyla,sevecek bir şeyler arıyor.

içimde uyuyan
bu karanlık şey beni korkutuyor..
ve bütün gün yumuşaklığını hissediyorum tüy gibi uçuşlarının,onun habisliğinin.

bulutlar uçuyor ve yayılıyor,
bunlar aşkın yüzleri mi,bu solgun elden uçup gidenler?
bu yüzden mi kalbimi bunca acıttım?

daha fazla bilmeye kapasitem yok.
bu nedir,bu yüz,
dallarıyla boğazlarken bu kadar cani olabilen?

yılansı asitleri tıslıyor.
arzuyu taşlaştırıyor.bunlar hapsedilmiş yavaş hatalar
öldüren, öldüren, öldüren…

Sylvia Plath – Elm

* Çeviri: sister blister